Een hogere macht

Een van de meest verleidelijke, ongrijpbaar, en uiteindelijk frustrerende aspecten van de religie is het begrip menselijke wezens in staat zijn "effect" een intentie van de volgorde van het heelal door de enorme inzet en vastberadenheid. Veel mensen geloven, als zij bidden en standvastig zijn in hun overtuiging, zal de Almachtige Zijn magie werken aan de uiteinden de bedoeling van de prayor. In contrast, sommigen geloven, terwijl zij kunnen bidden en de grote kosmos petitie voor een gewenste resultaat binnen een bepaalde set van omstandigheden, als wat er gebeurt, valt buiten van wat kan worden beschouwd als een logische "antwoord" op het verzoek, is er "moet worden "onbekende ontwerp achter de ultieme happening die zeker moet verklaren de loop van de gebeurtenissen. Dan zijn er sommigen die kijken naar het hele proces als crap, of gewoon geven geen crap at all.

Hoewel ik persoonlijk ben ergens tussen de stront, design, en verlangen, ik denk dat dit soort denkproces puts "gemiddelde" mensen in een gevaarlijke positie van de vereniging, volledig uit het contact met het doel van religie in de eerste plaats. Laat het me uitleggen:

Tenzij een persoon die leeft in een cultuur absoluut vrij van religieuze invloeden, vanaf het moment dat een persoon geboren is tot het tijdstip waarop ze sterven, is er een soort van ingesleten stigmata overgelaten aan het individu om uitzoeken - een die geeft de 'moderne' mens uit elkaar van het dier. De "moderne" stigmata van religie in het algemeen is, voor een groot deel, een onuitgesproken verplichting van particulieren om de wonden van hun eigen groep vast te stellen, gebaseerd op een aantal overtredingen communaal begrepen zijn toegebracht, wordt momenteel toegebracht, of zou kunnen op een gegeven moment worden toegebracht, aan de groep. Los van de gegevens, de verplichte wonden gevoeld door een groep, of het milieu of genetisch resulteren in een reeks van verenigingen binnen de individuen binnen deze groep, summier in de groep op basis van consensus.

Om botweg worden gebracht, racisme is de nakomelingen van individuen binnen groepen die zich tegen raciaal bevooroordeeld, socialisme is de nakomelingen van individuen binnen groepen die zich bevooroordeeld tegen het sociaal, het kapitalisme is de nakomelingen van individuen binnen groepen die zich bevooroordeeld tegen capitally, etc, etc enz.

Wat heeft dat te maken met 'vereniging? "

Primair, mensen die geloven in en omarmen de aspiraties van ideeën met betrekking tot een hogere macht de neiging te vertrouwen, goede bedoelingen, 'gemiddelde' mens: inhoud naar Mull over hun eigen specifieke omstandigheden, met dien verstande dat het leven evenementen zijn, en hopelijk door een "groter" design, niet zomaar een grote, kosmische grap. Door deze overtuiging dat Alles is niet zomaar een grote grap, mensen hebben de neiging om te proberen om dingen wiskundig begrijpen.

Als ik "X," het zou moeten resulteren in "Y", die uiteindelijk zal leiden tot "Z" te voorkomen.

Bijvoorbeeld: "Als ik pis op het gazon, dan kan het beledigen mijn buren, en ik kan heel goed worden gearresteerd!" Terwijl dit voorbeeld is logisch, dit is het erg aardig van vereniging die gevaarlijk wordt in termen van spiritualiteit of religie. Er zijn mensen die ervan overtuigd zijn: "Als ik een bom ontploffen op mijn persoon in een plaats vol met mensen die ik niet eens met, dan vermoord ik een aantal van hen, en misschien kunt u mijn God." Evenzo, sommige mensen denken: "Als Ik bid echt hard, zal mijn God, hoor mijn petitie, en het verlenen van mijn verzoek. "

Mensen worden misleid in deze vergelijking van intentie-oorzaak-gevolg, als het gaat om religie en spiritualiteit.

Ik heb zelf misleid geworden op vele manieren, vaak afvragen: "Als ik doe wat ik geloof goed is, en wat ik doe is niet in strijd met wat ik denk, waarom zie ik niet wat ik denk aan een succesvol resultaat? "Als het allemaal neer, dit is de ultieme dilemma van ons allen. Bij het zoeken naar een verklaring voor dit specifieke dilemma van intentie-oorzaak-gevolg, zijn we vaak geschokt en teleurgesteld over het ontbreken van een antwoord. Die ontbreken van een aanvaardbaar antwoord leidt ons naar beneden paden te zoeken naar alternatieve justitie, uit welke bron we het gevoel dat we kunnen aanwakkeren: politiek, familie, en vooral religie.

Wij "moderne" mensen worden langzaam doden ons met de overtuiging dat onze overtuigingen (of het ontbreken daarvan) gaan om ons te redden. Misschien is het allemaal "onzin," maar ik gericht dat de vorige keer.