Μία ανώτερη δύναμη

Ένα από τα πιο σαγηνευτικά, φευγαλέα, και τελικά απογοητευτικό πτυχές της θρησκείας είναι η έννοια των ανθρωπίνων όντων είναι σε θέση να "αποτέλεσμα" πρόθεση από την τάξη του σύμπαντος από την καθαρή βούληση και αποφασιστικότητα. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν, αν προσεύχονται και είναι σταθερό στην πεποίθησή τους, ο Παντοδύναμος θα λειτουργήσει μαγεία του προς τα άκρα προορίζεται από τον prayor. Αντίθετα, ορισμένοι πιστεύουν, ενώ μπορούν να προσεύχονται και αναφορά τη μεγάλη Cosmos για ένα επιθυμητό αποτέλεσμα μέσα σε ένα ορισμένο σύνολο των περιστάσεων, αν αυτό που συμβαίνει εκφεύγει του τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια λογική «απάντηση» στο αίτημα, «πρέπει να υπάρχει "κάποιον άγνωστο σχεδιασμό πίσω από την τελική που συμβαίνει, θα πρέπει σίγουρα να εξηγήσει την εξέλιξη των γεγονότων. Έπειτα, υπάρχουν ορισμένοι που βλέπουν την όλη διαδικασία ως χάλια, ή απλά δεν δίνουν χάλια σε όλους.

Αν και εγώ προσωπικά είμαι κάπου μεταξύ χάλια, το σχεδιασμό, και την επιθυμία, νομίζω ότι αυτό το είδος της διαδικασίας σκέψης βάζει "μέσο" ατόμων που βρίσκονται σε επικίνδυνη θέση του συνεταιρίζεσθαι, εξωπραγματικό, με σκοπό την θρησκεία στην πρώτη θέση. Εξηγούμαι:

Εάν δεν ζει σε έναν πολιτισμό εντελώς απαλλαγμένο από θρησκευτικές επιρροές, από τη στιγμή που ένα άτομο γεννιέται μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουν, υπάρχει ένα είδος ριζωμένη στίγματα αριστερά προς τα επιμέρους για να διευθετήσουμε - αυτό που καθορίζει την "σύγχρονη" ανθρώπινη εκτός από το ζώο. Η "σύγχρονη" στίγματα της θρησκείας εν γένει είναι, σε μεγάλο βαθμό, ένα ανείπωτες υποχρέωση των ατόμων να υιοθετήσουν τις πληγές της δικής συγκεκριμένης ομάδας τους, με βάση τον αριθμό των τυχόν παραβάσεις communally θεωρείται ότι έχουν προκάλεσε, βρίσκεται στο στάδιο που προκάλεσε, ή θα μπορούσε να κάποια στιγμή να ασκούνται, με την ομάδα. Ανεξάρτητα από τα στοιχεία, η υποχρεωτική πληγές αισθητές από κάθε ομάδα, είτε για το περιβάλλον ή γενετικά, ως αποτέλεσμα μιας σειράς ενώσεων μέσα στο πλαίσιο των εν λόγω προσώπων στο εσωτερικό της ομάδας, με βάση συνοπτικές διαδικασίες συναίνεσης στην ομάδα.

Για να το πούμε ωμά, ο ρατσισμός είναι οι απόγονοι των ατόμων εντός των ομάδων που αισθάνονται προκατειλημμένες κατά ρατσιστικά? Σοσιαλισμός είναι οι απόγονοι των ατόμων εντός των ομάδων που αισθάνονται προκατειλημμένες κατά των κοινωνικά? Καπιταλισμού είναι οι απόγονοι των ατόμων εντός των ομάδων που αισθάνονται προκατειλημμένες κατά κεφαλαιακά? Κλπ, κλπ. κλπ.

Τι σημαίνει ότι έχουν να κάνουν με την "ένωση;"

Κατά κύριο λόγο, έχουν την τάση οι άνθρωποι που πιστεύουν στην αγκαλιά και τις προσδοκίες των ιδεών σχετικά με μια ανώτερη δύναμη που πρέπει να εμπιστεύονται, καλοπροαίρετο, "μέσο" ανθρώπων: το περιεχόμενο να στοχάζονται για τις δικές τους ιδιαίτερες περιστάσεις, υπό την έννοια ότι τα γεγονότα της ζωής είναι, ελπίζω και από κάποιους "μεγαλύτερη" σχεδιασμός, δεν είναι μόνο κάποια μεγάλα, Cosmic αστείο. Εξαιτίας αυτής της πεποίθηση ότι όλα δεν είναι μόνο μερικά μεγάλα Joke, οι άνθρωποι έχουν την τάση να προσπαθούμε να καταλάβουμε τα πράγματα μαθηματικά.

Αν κάνω "Χ" θα πρέπει να οδηγήσει σε "Υ", η οποία τελικά θα προκαλέσει "Ζ" να εμφανιστεί.

Για παράδειγμα: «Αν μου κάτουρο στο μέτωπο γκαζόν, αυτό μπορεί να προσβάλλει τους γείτονές μου, και εγώ θα μπορούσε πολύ καλά να συλληφθεί!" Αν και το παράδειγμα αυτό είναι λογικό, αυτή είναι η ίδια η είδος της σύνδεσης που γίνεται επικίνδυνη από την άποψη της πνευματικότητας ή θρησκείας. Υπάρχουν ορισμένοι που έχουν την πεποίθηση: «Αν εκραγεί μια βόμβα που αφορούν το πρόσωπο μου σε ένα χώρο γεμάτο με ανθρώπους διαφωνώ με, εγώ θα σκοτώσει έναν αριθμό από αυτούς, και θα μπορούσε παρακαλώ ο Θεός μου." Επίσης, κάποιοι πιστεύουν: "Εάν Εύχομαι πραγματικά σκληρά, Θεέ μου, θα ακούσετε αναφορά μου, και να γίνει δεκτό το αίτημα μου. "

Άνθρωποι γίνονται απατηλής σε αυτήν την εξίσωση των προθέσεων-αιτίας-αποτελέσματος, όταν πρόκειται για τη θρησκεία και την πνευματικότητα.

Εγώ ο ίδιος έχω γίνει απατηλής με πολλούς τρόπους, συχνά αναρωτιέται, "Αν κάνω αυτό που πιστεύω ότι είναι σωστό, και αυτό που κάνω δεν έρχεται σε αντίθεση με ό, τι πιστεύω, γιατί δεν βλέπω αυτό που πιστεύω ότι είναι ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα; "Όταν είναι όλα τα βραστά κάτω, αυτό είναι το απόλυτο δίλημμα όλων μας. Σε ζητώντας εξηγήσεις για το συγκεκριμένο δίλημμα της πρόθεσης-αιτίας-αποτελέσματος, είμαστε συγκλονισμένοι και συχνά απογοητευμένος ως προς την έλλειψη απάντηση. Αυτή η έλλειψη ενός αποδεκτού απάντηση μας οδηγεί προς τα κάτω μονοπάτια των αναπληρωματικών ζητούν δικαιοσύνης, ανεξάρτητα από την πηγή πιστεύουμε ότι μπορούμε να υποδαυλίζουν: πολιτική, οικογένεια, και κυρίως τη θρησκεία.

Εμείς "μοντέρνα" ανθρώπινα όντα είναι αυτοκτονώντας σταδιακά με την πεποίθηση ότι οι πεποιθήσεις μας (ή την έλλειψη αυτών) πρόκειται να μας σώσει. Ίσως είναι όλα "χοιροτροφή," αλλά απευθύνεται η τελευταία φορά.