Ένας Higher Power

Περίπου ένα μήνα πριν, παρακολούθησα το πρώτο "μετά" ή "βλέπουν" έχω πάει ποτέ στην. Ο άνδρας που πέθανε, έχω γνωστός για μια δεκαετία - μια ισχυρή, είδος, συμπονετικός άνθρωπος που έχει μια ισχυρή μέντορας και φίλος για πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου μου. Το κλίμα ήταν μελαγχολικός και λυπημένος, όπως συμβαίνει κάθε φορά που ο κόσμος χάνει ένα καλό πρόσωπο, αν και υπήρχε μια αίσθηση της ειρήνης και ένα λεπτό είδος του τίτλου στα μάτια εκείνων που τον ήξεραν καλά. Έζησε μια καλή ζωή, και να έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να τον προσεγγίσει. Οι ιστορίες και τα γέλια του οδυνηρή αναπάντητες, ακόμη και τη διαβεβαίωση του νοσταλγικές αναμνήσεις.

Η ασθένεια που τον πήρε ήταν μια έκπληξη για την οικογένεια: Συνεχίζεται →

Ως απλός άνθρωπος ψάχνει για απλή αλήθεια σε αυτόν τον περίπλοκο κόσμο οι άνθρωποι έχουμε εμείς δημιουργημένο, είμαι εφιστάται η σοφία των ατόμων που έχουν μοχθήσει αυτά τα πεδία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένας καλός φίλος από κοινού αυτό μαζί μου, και βρήκα τα λόγια τόσο συναρπαστικό και διαχρονικό, είναι καλά αξίζει να μοιραστούμε μαζί σας!

Αυτού του είδους οι παρατηρήσεις για τη ζωή μπορεί να σφυρηλατηθεί από τις πυρκαγιές της εμπειρίας πολλών ετών. Αυτή η πολύτιμη εικόνα είναι από το Walter Breuning: ένας άνθρωπος που έχει ζήσει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον που ζουν σήμερα σε αυτό το μπαλάκι της λάσπης στο κέντρο του γαλαξία Milky Way.

Great Falls, Montana, ΗΠΑ - 21 Σεπτεμβρίου 2009 Συνεχίζεται →

Όταν κάποιος σκέφτεται για τη θρησκεία και την επιστήμη, είναι εύκολο να επισημάνω την τεταμένη διαφορές στη μέθοδο και τη φιλοσοφία και να δούμε τα δύο αυτά πεδία, όπως σαφώς χωριστά. Η επιστήμη είναι που γεννήθηκαν από δομημένη ανάλυση των πραγματικών περιστατικών, η θρησκεία είναι αναμφισβήτητα βασίζεται στο συναίσθημα και απλή πίστη, και ούτω καθεξής. Μερικοί ακόμη και λένε ότι η επιστημονική πρόοδος είναι αναδιάρθρωσης κοινωνίες εν γένει, και ότι οι επιστημονικές προσπάθειες σε μεγάλο βαθμό με στόχο την απομυθοποίηση long-held παρεξηγήσεις σχετικά με την ανθρώπινη ζωή κάποτε μονοπωλείται από τη θρησκεία.

Εισάγετε ψυχολογία: Συνεχίζεται →

Δεν είναι ακριβώς το είδος της «καταδίκης» ίσως να σκεφτείτε συνήθως όταν μιλάμε για θρησκεία. Καταδικαστική απόφαση είναι μια λέξη που θρησκευτική και πνευματική-minded ανθρώπους πιο συχνά χρησιμοποιούν για να διφορούμενο ρυθμό την επιμονή και ειλικρίνεια τις πεποιθήσεις κάποιου. Ευτυχώς ή δυστυχώς, ανάλογα με την άποψή σας σχετικά με αυτό, η Εκκλησία της Σαϊεντολογίας καταδικάστηκε για απάτη στη Γαλλία , με την οργάνωση τα οικονομικά του βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας.

Μπορείτε εύκολα να βρείτε τις λεπτομέρειες αυτής της υπόθεσης αλλού γι 'αυτό δεν θα τα επαναλάβω εδώ. Ωστόσο, αν και έχω καιρό είχαν την υποψία Σαηεντολογία είναι απλώς μια μεγάλη απάτη κρύβεται νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες πίσω από ένα πέπλο της θρησκείας (η οποία αυτή την πεποίθηση στη Γαλλία τείνει να υποστηρίξει), βλέπω μια βαθύτερη και ακόμα πιο σοβαρό σενάριο ανάπτυξης. Έχει να κάνει με το γνωστικό τρόπο με τον οποίο εμείς οι άνθρωποι τους εαυτούς μας συνδέουν με τη θρησκεία και τις πνευματικές πρακτικές. Συνεχίζεται →

Ένα από τα πιο σαγηνευτικά, φευγαλέα, και τελικά απογοητευτική πτυχές της θρησκείας είναι η έννοια των ανθρωπίνων όντων είναι σε θέση να "φαινόμενο" μια πρόθεση από την τάξη του σύμπαντος από την τεράστια θέληση και αποφασιστικότητα. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν, αν προσεύχεται και είναι ακλόνητο στην πεποίθησή τους, ο Παντοδύναμος θα λειτουργήσει μαγικό του προς τα άκρα που προορίζονται από τον prayor. Αντίθετα, ορισμένοι πιστεύουν, ενώ μπορούν να προσεύχονται και να υποβάλουν αναφορά στο μεγάλο Cosmos για ένα επιθυμητό αποτέλεσμα μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύνολο περιστάσεων, τι θα συμβεί αν εμπίπτει στο πεδίο του τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια λογική «απάντηση» στο αίτημα, «πρέπει να υπάρχουν "κάποια άγνωστη σχεδιασμός πίσω από την τελική συμβαίνει οποία, πρέπει να εξηγήσουν ασφαλώς στην πορεία των γεγονότων. Έπειτα, υπάρχουν ορισμένοι που βλέπουν την όλη διαδικασία ως χάλια, ή απλά δεν δίνουν χάλια σε όλα.

Αν και εγώ προσωπικά είμαι κάπου ανάμεσα χάλια, το σχεδιασμό, και την επιθυμία, θεωρώ ότι αυτό το είδος της θέτει διαδικασία σκέψης "μέσο όρο" τους ανθρώπους σε μια επικίνδυνη θέση του συνεταιρίζεσθαι, εντελώς έξω από επαφή με το σκοπό της θρησκείας στην πρώτη θέση. Εξηγούμαι: Συνεχίζεται →

Μία από τις πιο σημαντικές απώλειες σε αυτόν σύγχρονη εποχή είναι μια δυνατότητα για το μέσο άτομο να παραμείνει εστιασμένη. Από τη φύση του φαστ-φουντ μας, την κοινωνία άμεση πρόσβαση, σε συνδυασμό με την αμεσότητα του "Internet Πολιτισμού," οι άνθρωποι είναι πιο ενωμένη και ενημερωμένη και λιγότερο ενωμένη ή επικεντρώθηκε από ποτέ.

Το μέσο πρόσωπο διπλώνει κάτω από την πίεση του μυριάδες πηγές εισροών, και βλέπουμε μία αύξηση των απαιτήσεων των παιδιών, ακόμη και ενήλικες, οι οποίοι «υποφέρουν» από «διαταραχή ελλειμματικής προσοχής." Φαίνεται ότι η τιμή της ψηφιοποίησης του πλανήτη έρχεται σε κόστος που έχει η προσοχή.

Κάνει πραγματικά δεν έχει σημασία ποια περιοχή μιλάμε - αν θέματα όπως η πνευματικότητα και τη θρησκεία, ή την κυβέρνηση και τα οικονομικά. Πληροφορίες υπερφόρτωση προκαλεί άνθρωπο, ώστε να καταστεί άνευ της καταδίκης, έλλειψη κινήτρων, και να ενεργεί με μια ροπή προς τη σκοτεινή. Το αποτέλεσμα αυτής της διαφοράς της θέσης και του σκοπού είναι μια κοινωνία με μικρή ικανότητα να οργανώσει ή να ευημερήσει.

Πιστεύετε ότι αυτό είναι αλήθεια; Αν ναι, είναι από το σχεδιασμό ή απλά τυχαίο;

Ο παππούς μου είναι μια μάλλον συντηρητική τύπος. Αναφέρεται στον εαυτό του ως είδος του δέρματος, flint τσιγγούνης, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο, για καλό λόγο. Αυτό δεν σημαίνει, ότι είναι αγενής ή αδιάφορος, γιατί είναι πραγματικά ένας από τους πιο προσφιλής ανθρώπους που θα μπορούσαν να συναντηθούν, αλλά δεν είναι πραγματικά για να ληφθεί πιθανότητες. Ο ίδιος λέει ότι έχει αυτό που ονομάζεται, "Jones" Τύχη ", το οποίο είναι προφανώς μια θυγατρική του Murphy του νόμου, εφαρμόζεται μόνο συγκεκριμένα και ειδικά για τον παππού μου.

Έχω κληρονομήσει ορισμένα από τύχη αυτού Jones », είτε βιολογικά ή behaviorally (εγώ θα το αφήσω αυτό προς το ψυχαναλυτές ανάμεσά σας). Ωστόσο, λόγω αυτής της κληρονομικό χαρακτηριστικό, είμαι κατά κύριο λόγο ένας σκεπτικιστής. Η πρώτη μου αντίδραση στα πράγματα είναι συνήθως ένα από τα αμφιβολία - όπως ένα ψάρι, eyeing κάθε wiggling-wriggling μεζέ, σχετικά με την εμφάνιση-out για έναν γάντζο. Δυστυχώς για μένα, αυτό συγκρούεται με μια άλλη τάση στο πρόσωπό μου: ένα από ακόρεστη ελπίδα και τη συνακόλουθη τάση για ανάληψη κινδύνων. Συνεχίζεται →

Έτσι, έχω λάβει μια στροφή προς το χειρότερο, ή καλύτερα, ανάλογα με την προοπτική σας.

Από τη μια πλευρά, είμαι ακόμα αναζητούν και να αναρωτιούνται και ζητώντας και τη σύναψη. Από την άλλη, οι περισσότερες απαντήσεις και τα συμπεράσματα που έχω φτάσει, το λιγότερο ενημερωμένοι Καταλαβαίνω ότι όλοι είναι.

Πρόσφατα, έχω αναρωτηθεί τι θα ήθελα να ρωτήσω, δεδομένου ένα κοινό με κάποιον, όπως, «Ο Πάπας." Τόσα πολλά τιμώ έναν τέτοιο άνθρωπο, όπως τελικά συνδέονται με το Θεό, αλλά αναρωτιέμαι: τι κάνει έναν τέτοιο άνθρωπο θαύμα και να συνάπτουν με τον εαυτό του στα ιδιωτικά; Φαντάζομαι κάτι πολύ παρόμοιο με εσάς ή εμένα - αυτή τη ζωή-μυστήριο εμείς οι ίδιοι μανδύα του, ενώ εμείς ψηλαφώ περίπου προσπαθώντας να βρουν νόημα και σκοπό, είναι υφασμένα από ένα ύφασμα κανένας από εμάς γνωρίζουν εκτός από προσωπικά και ethereally.

Γι 'αυτό και εξακολουθούν να αναζητούν και να αναρωτηθεί και να ζητήσει και να συνάψει, αυτοβούλως μου. Ωστόσο, τόσα πολλά λόγια πνευματικό οδηγό εμείς οι άνθρωποι να αγνοήσουν αμφιβολίες μας, να αναιρεί τις ερωτήσεις, να προχωρήσουν με πίστη απ 'ευθείας με την πίστη. Γνωρίζοντας, βαθιά κάτω ότι αυτό που έχουμε πει είναι αλήθεια, ότι μπορούμε να εμπιστευθούμε, και ότι τα γεγονότα επεξεργαστεί σε μεγαλύτερο σχέδιο από ό, τι μπορούμε να καταλάβουμε.

Είναι όλα χοιροτροφή; Όπως και ο Πάπας, δεν ξέρω. Είναι αλήθεια; Πώς μπορεί οποιαδήποτε πει κανείς, χωρίς να γνωρίζει;

Υπάρχει ένα παλιό ρητό στον πόλεμο: «Διαίρει και βασίλευε». Αν και η προέλευση του λέει είναι ασαφείς, η στρατηγική έχει περίπου και έχει χρησιμοποιηθεί για πολύ, πολύ καιρό. Διαχωρίζοντας τον αντίπαλο σε πολλές ομάδες επιτρέπει δύο σημαντικά πράγματα. Πρώτον, η ενέσιμη διαμάχες και φαγωμάρα σε τάξεις του αντιπάλου, δημιουργεί σύγχυση, θολώνει εστίαση, και διαλύεται το ηθικό. Δεύτερον, πολλές μικρότερες ομάδες είναι πολύ πιο εύκολο να ακυρωθεί ή να ελέγχονται μία προς μία από μία ενωμένη μαζική δύναμη.

Η στρατηγική αυτή χρησιμοποιείται στην πολιτική για να διατηρούν πολίτες σε αντίθεση μεταξύ τους, και όχι σε ενιαίο σκοπό. Χρησιμοποιείται στην επιχείρηση να μειώσει την ισχύ και την αποτελεσματικότητα ενός ανταγωνιστή ή ακόμη και εσωτερικές δυνάμεις. Είναι πιο συχνά συνδέεται με την τακτική του πολέμου, αλλά είναι εξίσου αποτελεσματικό στην τακτική της "ειρήνης."
Συνέχισε →

Η μεγαλύτερη δύναμη είναι η πηγή από την οποία όλες ευλογίες της ροής - πίστη, το θάρρος, τη δύναμη, τύχη, σύμπτωση, την εμπιστοσύνη, τη χαρά, την προμήθεια, και την ειρήνη.

Είναι ο τόπος άνθρωποι πηγαίνουν εσωτερικά για να αναζητήσουν μια εξωτερική ουσία σε καιρούς θυελλώδεις συμφορά. Είναι η αόρατη ενέργεια ανθρώπινη κραυγή ψυχές στο ευχαριστίες και επαίνους όταν ξεπερνά τη χαρά και την κυριεύει. Είναι το ακόμα, μικρή φωνή από καθοδήγηση και ενθάρρυνση, κατά τη λογική αποτυγχάνει. Πρόκειται για μια ασυνήθιστη ζέστη αναβλύζει από μέσα, όταν ο φυσικός κόσμος είναι φουσκάλες κρύο. Είναι το δροσερό αεράκι στην ασφυκτική ζέστη. Είναι η απόκοσμη αίσθηση ότι το χάος έχει σειρά. Είναι η λάμψη στα μάτια ενός παιδιού. Συνεχίζεται →

Άνοιξη καθαρισμού, σε μια μυριάδα τρόπους - και κυρίως σε αυτούς που λαμβάνουν χρόνο να συμβαδίσει με αυτό το site, ένα νέο σχέδιο site. Έχω το ανακάτεμα με ένα σωρό από σκουπίδια πρόσφατα (πιο μεταφορικά από κυριολεκτικά) και έτσι έρχεται ένα καθαρότερο, πιο ανοιχτή, λιγότερο πολυσύχναστα διάταξης.

Ζητώ συγγνώμη για τις ελάχιστες αναφορές των νέων και ελκυστικών / αμφισβητούμενο περιεχόμενο ... Ελπίζω να αλλάξει αυτό σύντομα, και πολύ σύντομα. Προσευχές και θερμές ευχές και τα δύο προσφέρονται και εξέφρασε την ικανοποίησή του! :)

Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που κάθε άνθρωπος ζει σε ένα σύγχρονο πολιτισμό βρίσκεται αντιμέτωπη με, είναι πώς να παραμείνει εστιασμένη παρά την ανεμοθύελλα της επιρροές αντιληφθεί για την προσοχή μας σε μια δεδομένη στιγμή. Είμαστε συνεχώς βομβαρδιζόμαστε με μηνύματα των αντικρουόμενων σημασία από κάθε κατεύθυνση - πολιτική, τις τέχνες, τις ειδήσεις, την εκκλησία, πορτοφόλια μας, τις θέσεις εργασίας μας, τους συζύγους μας, τα παιδιά και τους θαλάμους μας. Κάθε μία από αυτές έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο αποτέλεσμα και την ποιότητα της ζωής μας, ακόμη ποιες από αυτές σε μια δεδομένη στιγμή είναι πιο σημαντικό από ό, τι τα άλλα;

Εργαζόμαστε επιμελώς για τη φροντίδα και την παροχή για τα παιδιά και θαλάμους μας, και ο αγώνας με τους συζύγους μας για να εξασφαλίσουμε μια συνεκτική κατεύθυνση κάτω από το βάρος των ευθυνών. Όταν αποτύχουμε, αναζητούμε παρηγοριά, και, όταν το καταφέρουμε, είμαστε ευγνώμονες, αλλά εμείς πάντα συνείδηση της επιτάχυνσης επιδείνωση της πολιτιστικής και κοινωνικής δομής που άρχισαν με discordants και εξαγγελθείσα από την τεχνολογική μας echo κουτιά - διαρκώς υπενθυμίζοντάς μας ότι είμαστε εξουσία να αλλάξουμε τα πράγματα, αν θέλουμε μόνο θα σηκωθούν και να το πράξουν.
Συνέχισε →

Το πιο δύσκολο μέρος της ζωής ενός δικαιώματος και ευγενή διαδρομή είναι να μάθουν την τέχνη της ανιδιοτέλειας - να δώσει του του εαυτού ελεύθερα, χωρίς δισταγμό ή εξέταση ... για να καταργήσετε την εξέταση του «εαυτού» κατά προτίμηση με τη σημασία της «θυσίας».

Αυτό είναι κάτι που έχω λεπτώς γνωστή όσο θυμάμαι, και ο φίλος μου Paul Martin μπορεί να επαναλάβω αυτό το συναίσθημα - η εκποίηση του "εγώ" για να τέλεια θέση της υπηρεσίας. Το βιβλίο του, Αρχικό Πίστη, είναι μια απόδειξη για την άσκηση του εν λόγω πνευματική ύπαρξη.

Αντιλαμβάνομαι, από του Χριστού και τις διδασκαλίες πολλών άλλων », ο τελικός στόχος του κάθε ανθρώπου είναι να εκπληρώσει μια υπηρεσία κάποιου είδους - την υποστήριξη της ζωής και διαιωνίζει το ίδιο. Στο ταξίδι, όμως, συχνά αγώνα με μια αίσθηση ταυτότητας. Είναι ακόμη δυνατόν να είναι εντελώς ανιδιοτελής και αυτο-διατήρηση ταυτόχρονα;